Kies uw taal

Recent news

Binnenkort - prochainement - soon
04 okt 2015 15:30Binnenkort - prochainement - soon

BRUGGE BOATRACE KR BRUGGE - 25 & 26/02/2017 Met een klik op de afbeelding bekomt men de lottr [ ... ]

ALGEMENE VERGADERINGEN-ASSEMBLEES GENERALES-GENERA...
01 dec 2016 09:19ALGEMENE VERGADERINGEN-ASSEMBLEES GENERALES-GENERAL ASSEMBLY

Voorziene algemene vergaderingen 2017 / assemblées générales prévues 201 [ ... ]

Medisch verantwoord sporten (2)

Waarom roeien pijn doet - Vermoeidheid en melkzuur tegemoet zien

12 JUNI 2015 (Worldrowing.com)

Hard roeien doet pijn.  Er is geen omweg. Als je snel wil gaan en sneller wil worden, dan moet je door de pijngrens. In feite, hoe fitter je wordt, hoe meer pijn je kan verduren. Maar de oorzaak van de pijn is niet wat men ooit dacht.

uitgeput

De Oostenrijkse dubbeltwee heren lichtgewicht uitgeput aan de aankomstlijn.  © FISA

Melkzuur werd gecast in de rol van Nemesis, als het noodzakelijk kwaad om hogere sportieve doelen te bereiken; niet uitsluitend in de roeisport, maar in vele sporten door de jaren heen. Doch, de wetenschappelijke kennis is de laatste decennia geëvolueerd en melkzuur lijkt een complexere rol te spelen dan aanvankelijk gedacht.

 “Allereerst,” zegt Dr. Trent Stellingwerff, hoofd Innovatie en Onderzoek op het Canadian Sport Institute Pacific, “we moeten wat we meten lactaat noemen en niet melkzuur. In de spier, scheidt 99 procent van het melkzuur (LaH) zich onmiddellijk in lactaat (La-) en waterstofionen (H+). Het H+ is het probleem.”

 “Lactaat is zowel brandstof als metabolisch afval,” zegt Alex Hutchinson, auteur van de Sweat Science artikels voor runningworld.com. “Het lichaam heeft verschillende manieren om zijn brandstofvoorzieningen te mobiliseren en het hangt allemaal af van wanneer je de brandstof nodig hebt.”

 “Wanneer je presteert boven je VO2 max (maximale aerobe capaciteit),” zegt Stellingwerff, “dan moet je rekenen op je anaerobe metabolisme om de nodige energie te leveren. Een 2.000-meter wedstrijd gebeurt op 98 tot 110 procent van het VO2 max vermogen. Dit is de reden waarom roeiers zoveel lactaat produceren.”

 “Professionele marathonlopers, ter vergelijking, draaien op 85-90% van de VO2 max en zullen wellicht nooit een lactaatmeting hebben boven 4 mmol (millimol), “ zegt hij, “ maar bij roeiers ligt dat rond 15-18 mmol en soms zelfs een beetje hoger.”

Lactaatmeting is echter een indirecte meting, omdat het niet het lactaat zelf is dat de acidose(afname van de pH in de spieren) veroorzaakt. De waterstofionen (H+) die geproduceerd worden met het lactaat veroorzaken de pH-daling in de spier. Normaal lichaam-pH is 7.2, maar het kan dalen tot een laagte van 6.6 indien het zou gemeten worden bij roeiers na een wedstrijd, volgens Stellingwerff.

 “Het brandend gevoel,” zegt hij, “het toxisch gevoel dat je krijgt in de laatste stadia van een wedstrijd is het H+ dat de pH-daling veroorzaakt. Dat een signaal stuurt naar de enzymen om te vertragen en de energieproductie te stoppen.”

Evenals het direct veroorzaken van pijn door middel van verzuring, kan deze daling van pH ook andere effecten hebben op de prestaties. “Omdat de normale contractiecyclus van de spier verstoord wordt,” zegt Stellingwerff, “kan ik me voorstellen dat er ook een impact is op het centrale zenuwstelsel.”

 “Het is onduidelijk wat er juist gebeurt,” merkt Hutchinson, “maar het lijkt dat er verschillende plaatsen langsheen het centrale zenuwstelsel reageren op vermoeidheid. Als je je ene arm apart belast bijvoorbeeld, dan zal de andere ook moe worden. Deze niet-lokale vermoeidheid wordt gemedieerd door het centrale zenuwstelsel en is een van de beste bewijzen dat vermoeidheid zich niet alleen in de spieren situeert.”

Dus, hoewel lactaat niet de enige oorzaak blijkt te zijn van het ‘brandend gevoel’, het is wat coaches en sportwetenschappers neigen te meten. Maar waarom wordt het in de eerste plaats gemeten en hoe is dit nuttige informatie?

 “Het is kwestie van gemak,” zegt Hutchinson. “Lactaat is eenvoudig te meten en hoewel het niet leidt tot het brandend gevoel op zich, het geeft een indirecte aanwijzing van wat er gaande is in de spieren.”

 “In de juiste context is lactaat is een belangrijke molecule om te meten,” zegt Stellingwerff, “maar het kan over-gemeten worden.” Stellingwerff kent het roeien goed daar hij jaren gewerkt heeft met het Canadese senior heren roei-team als hoofd Fysiologie.

Stellingwerff onderscheidt drie situaties waar een sportwetenschapper lactaat in een atleet zou kunnen meten:

  1. Gestandaardiseerde testen zoals een step test om aerobe/anaerobe fitheid te beoordelen
  2. Als middel om een vaste training te kwalificeren/kwantificeren en te beoordelen of de training het gewenste effect bereikt
  3. Regelmatige controle van trainingsaanpassingen en vermoeidheid tijdens een trainingsherhaling.

 “Het voornaamste,” zegt Stellingwerff, “is de consistentie van de meting elke keer. Iedereen kan een lactaattest afnemen, maar het vergt veel tijd om te begrijpen wat de waarden betekenen. Er zijn zoveel variabelen en je moet voorzichtig zijn om niet gewoon een lactaattest te nemen en je veronderstellingen te baseren op die test alleen.”

 “Ik denk dat als je lactaat meet,” zegt hij, “dat je ook de hartslag (HF) moet meten, de snelheid van de waargenomen inspanning (RPE) en een aantal objectieve externe variabelen zoals bootsnelheid. Het is de integratie van vele variabelen, die kunnen lactaat omvatten, die zorgt voor een juiste interpretatie.”

 “De grootst mogelijke fout,” zegt Hutchinson, “zou zijn om lactaatmetingen te doen en beslissen of deze person al dan niet geschikt is. Voor mij is het een hulpmiddel om te zien hoe een atleet evolueert na verloop van tijd.”

Dus, lactaatmeting is niet het allerbelangrijkste op zich, zoals vaak wordt verondersteld. Hoewel, het blijft een belangrijk onderdeel van de training en voorbereiding van elite roeiers in hun streven naar hogere prestaties.

 

krachttraining

 

Antoni Barczuk, lid van de Federale Sport-Medische Commissie, bezorgde ons een interessant artikel over veilige krachttraining, klik op de afbeelding om het te lezen.

 

 

 

Rug verzorging, tien minuten per keer

Stel je een roeiwereld voor waar geen enkele roeier meer dan tien minuten achtereenvolgend roeit en geen enkele roeier een rugblessure lijdt. Dat is wat Bob Cummins, een chiropractor, zich voorstelt.

In tegenstelling tot de gebruikelijke trainingen met lange, ononderbroken roeisessies, houdt Cummins het kort. “De meest voorkomende verwonding in de roeisport is het lage rug letsel. Lange afstand roeien, of intervaltraining met hoge intensiteit, is een zekerheid om je rug te kwetsen,” zegt Cummins.

Cummins is een roeier, gestart op junior niveau, doorgegroeid via het universiteitsroeien en uiteindelijk winnaar van een WK-titel met de VS Mannen 8+ op de Wereldkampioenschappen in Aiguebelette, Frankrijk.

Hij stapt dan over naar de chiropractie. Voor Cummins was de verbinding tussen roeien en chiropraktijk duidelijk. “Ik wist meteen dat dit het juiste was om te doen,” zegt hij. Nu ziet hij een breed scala van patiënten, maar zijn verbinding met de roeisport heeft hem geleid tot een aantal controversiële conclusies.

Hij presenteerde onlangs zijn bevindingen op het Roeien en Wellness Symposium in Seattle, Washington, USA dat gezondheids- en wellness experts samenbracht om roeiblessurepreventie, voeding, fysiologie en meer te bespreken.

En wat beveelt hij aan? Rust.

“Bijvoorbeeld, in plaats van eenmaal 40 minuten, doe viermaal tien minuten met een minuut rust,” zegt Cummins. “De rug heeft eigenlijk zijn eigen herstelperiode. Als je de ruggengraat steeds overbelast zonder pauze, dan zal ze blijven aftakelen.”

Cummins vergelijkt elke roeislag met het oppakken van een zwaar gewicht van de grond. Het gewicht wordt verzonden van de benen via de rug tot helemaal in de vingertoppen. Deze kracht drukt op de ruggengraat. “Helaas, we werden niet ontworpen om te roeien en we werden niet ontworpen om de hele dag zware gewichten te heffen. Wanneer je deze drukkracht op de ruggengraat uitoefent en je doet dit duizend en duizendmaal zonder de wervelkolom rust te gunnen, dan breekt ze.”

Cummins legt het belang uit van de anatomie van de rug. De grote spieren, die je kan zien aan de rugzijde, controleren de bewegingen van de wervelkolom. Maar daaronder zijn er kleine, maar belangrijke spieren die twee functies hebben. Een daarvan is de wervelkolom stabiel houden, om de botten niet te bewegen. Ten tweede, binnen deze spieren zijn er zenuw-receptoren die berichten sturen naar de hersenen die vertellen hoe de botten bewegen, wat de gewrichten doen. “Als die spieren vermoeid geraken dan verliest het lichaam het vermogen om dat gewricht te stabiliseren en krijg je beschadigende krachten in het gewricht,” zegt Cummins.

Dat is slechts een stukje van de puzzel. Het andere is de kraakbeenschijf tussen de wervels. Kraakbeen heeft elasticiteit en, onder druk op de wervelkolom, zal het kraakbeen van vorm veranderen. Als de herhaling vaak voorkomt, kan het permanent de vorm veranderen. “Als je de belasting van de schijf wegneemt, zal een deel van de vorm terugveren, het komt terug,” zegt Cummins.

Cummins heeft toe dat er niet veel studies zijn geweest, maar vanuit zijn ervaring is een rustperiode van 30 seconden tot twee minuten genoeg om de spieren en tussenwervelschijven voldoende te laten herstellen.

Een andere belangrijke factor is de stabiliteit van de boot zelf. Als het water vlak is, de boot loopt goed, dan is er minder behoefte voor de spieren om de wervelkolom te stabiliseren.  “Stel je voor dat er een golf aankomt en de boot uit balans brengt,” legt Cummins uit, “alle kleine spieren in de wervelkolom die ontworpen zijn om evenwicht te brengen, al die spieren moeten zich aanpassen aan de verstoring van de boot. Als die spieren vermoeid zijn en zich niet spontaan aanpassen dan, wanneer je een haal neemt en al die kracht op je ruggengraat drukt, zullen de botten niet in een optimale positie zijn en kan je gekwetst geraken.” Daarom is het nog belangrijker voor jonge of onervaren roeiers om regelmatig pauze te nemen en hun rug te laten resetten, concludeert Cummins.

Naast gewoon rusten, kunnen roeiers ook kracht- en flexibiliteitstraining gebruiken om de capaciteit van de ruggengraat om de onvermijdelijke belasting te kunnen verwerken te verhogen. Volgens Cummins kunnen roeiers oefeningen doen om “de controlemechanismen die zorgen voor een goede stabilisatie te maximaliseren.” Ze kunnen gebruik maken van schuimrollen, tennisballen en stretching om de spanning in de rug te verminderen. De combinatie van het verminderen van de totale spanning op de wervelkolom en de verhoging van het vermogen van de ruggengraat om met die belasting om te gaan, moet de kans op blessures drastisch verlagen.

Cummin’s theorie stapt af van de noodzaak aan lange gestage roeitrainingen. Dus hoe kunnen roeiers de nodige cardiovasculaire conditie bereiken terwijl ze nooit meer dan tien minuten achtereenvolgens roeien?

Cummins’ reactie: “Wat je verliest door het nemen van kleine pauzes is gering en wat je wint is enorm groot.” Cummins geeft toe dat hij fysioloog is, maar hij zou de trainingsprogramma’s graag zien veranderen. “Als je kijkt naar de Olympische afstand, de meeste wedstrijden beslaan zes en een halve minuut. Je hoeft geen uren krachtinspanning te leveren. Als je de nood voelt voor langere trainingsperiodes, dan plan je ze in, maar maak het niet de basis van uw trainingsregime.”

Dit artikel is enkel bestemd voor sporters in Vlaanderen.

Wie sport moet weten waar de lijn ligt...

De dopinglijn is een initiatief van de Vlaamse overheid om sporters in Vlaanderen te informeren over het gevoerde antidopingbeleid. Op de website www.dopinglijn.be kan je terecht voor al je vragen over doping en kan je ook inschrijven op hun 'Nieuwsbrief'. De dopinglijn lost al je twijfels en onzekerheden over doping op. Want wie sport, moet weten waar de lijn ligt!

Wat doet doping met je lijf?  kan je van cannabis positief testen? mag een sporter neusdruppels gebruiken?  wat mag wel en wat mag niet? Klik HIER om de folder in te zien;

surf naar www.dopinglijn.be of mail uw vraag naar dopinglijn@vlaanderen.be

Geneesmiddelen en voedingssuplementen?

Hoezo, gevaarlijk? Klik HIER om de folder in te zien.

Voor de jeugdige sporters!

Neem alleen middelen in die zijn voorgeschreven door een dokter die weet dat je sporter bent. Sommige middelen
of supplementen uit de apotheek of de supermarkt kunnen verboden stoffen bevatten, ook al vermeldt het etiket dat het product volledig natuurlijk is.  Klik HIER om de folder in te zien.

Door HIER te klikken, kan je de lijst van verboden middelen inkijken.

Door HIER te klikken kan je de TTN-dopingfolder inkijken. 

Wat is TTN?

TTN is de afkorting van "Toestemming wegens
Therapeutische Noodzaak". Als je sport en om medische redenen een geneesmiddel moet gebruiken (in eender welke vorm: pilletjes, inspuitingen, puffers, druppels, ...), moet je opletten. Sommige geneesmiddelen bevatten immers stoffen die op de dopinglijst staan en die aanleiding kunnen geven tot een positieve dopingtest. Voor deze verboden stoffen kan of moet (als je elitesporter bent) je een toestemming vragen.

 

De World Ant-Doping Code wijzigt op 1 januari 2015 en alle ondertekenaars van het Wereld Anti-Doping Reglement hebben de plicht om hun regels te herzien, zodat ze voldoen aan het nieuwe reglement. De nieuwe regels vind je hier, de aanpassingen vind je hier.  FISA heeft zich nu in regel gesteld en is blij dit te kunnen delen met hun leden nationale roeifederaties. De nieuwe World Anti-Doping Code van WADA vind je op: https://www.wada-ama.org/en/what-we-do/the-code

Hieronder de tekst der aanpassingen:

De updates in de Codex, welke terug te vinden zijn in de wijzigingen aan de World Rowing Federation FISA-Codex, zijn onder meer:

  • De definitie van een ‘roeier op internationaal niveau’ in de antidopingregels. Deze definitie is vooral van belang met betrekking tot de TUE (Therapeutic Use Exemptions - Vrijstellingen voor therapeutisch gebruik), daar een geldig door FISA goedgekeurde TUE nu vereist is voor nog meer evenementen dan in het verleden. Naast deelnemers aan de Wereldbekers en Wereldkampioenschappen, vereisen nu ook de U23’s en Junior Kampioenschappen TUE’s. Ook Indoor Wereld- en Regionale Kampioenschappen worden beschouwd als internationaal niveau roeien.
  • Verhoogde wederzijdse erkenning van de TUE’s tussen nationale antidoping organisaties en FISA.
  • Langere schorsing-periodes voor serieuze schendingen tegen antidopingregels van 2 tot 4 jaar en meer flexibiliteit in de sanctionering in bepaalde omstandigheden.
  • De verjaring is opgetrokken tot 10 jaar i.p.v. 8 jaar.
  • Wijzigingen om het begeleidend personeel dat betrokken is bij dopinggebruik beter te bereiken. Daarnaast kan de atleet bestraft worden indien hij blijft gecoacht worden door begeleidend personeel dat gesanctioneerd werd voor overtreding van de antidopingregels.
  • Voor overtredingen of nalatigheid tegen de melding van de whereabouts, was vroeger 3 foute doorgaven of afwezigheden in 18 maanden een schending tegen de antidopingregels. Dit wordt nu een periode van  12 maanden.

De wijzigingen van de regels duiden op het feit dat de nationale antidoping-instanties nu verantwoordelijk zijn voor de nationale dopinggevallen. Er is ook een verhoogde samenwerking tussen de Internationale Federaties en Nationale Antidoping Organisaties in de uitwisseling van testen en onderzoeken.

Voor meer informatie: WADA website

De WADA lijst van Verboden Producten 2015 trad in werking op 1 januari 2015. De lijst vermeldt alle stoffen en methoden die verboden zijn in de sport en is een verplicht document voor alle organisaties die de Wereld Antidoping lijst hebben aangenomen.

De lijst zal blijven aangeboden worden als iPhone app  en is beschikbaar op andere mobiele apparaten.

De lijst van de verboden producten vind je hier!

Login

Contact

Eeuwfeestlaan 62
9840 De Pinte

T. +32 497 73 49 78

M. Gwenda Stevens